نمی دانم که تهران چند تا از این "سالومه" ها دارد، اما زیرزمین زیاد دارد و سالومه هم که استثنا نیست، که اگر بود پارسال همین موقع ها نمی توانستی این همه دختر را شب و نصفه شب در خیابان ها ببینی. سالومه استثنا نیست، صداست، صدای نسل جوانی که هر چقدر انکارش کنند، نه جری تر که جاری تر می شود و راه های تازه ای برای اعتراض و تغییر پیدا می کند. زنانگی در کارهای سالومه با اعتراض سیاسی گره خورده است، نقد " قدرت" و نگاه کلان به سیاست و جنگ و فرهنگ در شعرهای سالومه، باعث شده تا کارهایش به نوعی اکتیویسم هنری نزدیک شود، نوعی موسیقی اعتراض که با در نظر گرفتن هزار و یک محدودیت در تولید کارهای زیرزمینی، در نوع خودش جسورانه است. نمی دانم این روزها سالومه کجاست و چه می کند ولی مدتی پیش یک مصاحبه خوب با رادیو زمانه کرده است که معرفی خوبی از شخصیت جالب او دارد.
دراین جا دو ویدیوکلیپ از کارهای سالومه را می بینید: کلیپ "سبز شدیم در خاک" و "داد بزن صدابرسه"



موسیقی مقاومت زنان



Google
Facebook
Twitter
Balatarin